تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و شصت و یک :
من وحشتزده گفتم:
- مگه اونها موش آزمایشگاهیان؟
این حرف را زدم، ولی بعد از خودم بدم آمد؛ چون طوری رفتار میکردم انگار من انسانیت میفهمم و آنها نه، در حالی که همین دیروز خودم یک نفر را کشته بودم.
دکتر عصبی گفت:
- تو فکر دیگهای داری؟!
کلافه چنگی به موهایم زدم و برگشتم و پارسا را نگاه کردم. غرق در خواب روی مبل بود. حرفی نزدم و نازنین گفت:
- من برای همین بود که

لطفا صبر کنید...

اسرا
0مریضهاآدمهای سالم بگیرن می خوان باهشون چکارکنن🤔🙏💋